Wisselwerking in actie

Ik had natuurlijk kunnen doen alsof er niets aan de hand was. Glimlach opzetten, mijn rotgevoel negeren en gewoon gaan rijden, in de hoop dat het daarmee zou verdwijnen. Zoals ik vroeger deed.

Maar dat is precies waar het vaak misgaat (en -ging). Paarden voelen wat je werkelijk voelt, ze prikken dwars door het masker wat je opzet. Sterker nog: je anders voordoen dan je je voelt, brengt je paard juist in verwarring.

Dus maakte ik de keuze om gewoon te laten zijn wat er was. Toen ik bij Mounir kwam, vertelde ik hem gewoon, dat ik even niet zo lekker in mijn vel zat, maar dat het niets met hem te maken had. Ik sprak ook met mijzelf, hem en mijn man (met wie ik samen ging rijden) af dat als het niet lekker zou gaan, we meteen om zouden draaien en naar huis gaan. Niets forceren, als het niet lekker gaat, gaan we gewoon terug..

Mounir voelde het ook

Mounir was inderdaad wat onzekerder dan normaal. Hij was kijkeriger, en schrikkeriger dan anders. Hij reageerde op mijn onrust. Maar juist omdat ik me bewust was van deze wisselwerking, herkende ik wat er aan de hand was. Ik wist dat zijn gedrag kwam doordat hij reageerde op wat hij voelde, namelijk mijn spanning en onrust. Die wetenschap maakte dat ik niet boos of geïrriteerd raakte. Ik bleef rustig en gaf hem daarmee het vertrouwen dat hij nodig had.

Het was niet zo’n relaxte bosrit als waar  ik behoefte aan had. Maar het was toch wel een goede en fijne rit. Omdat ik eerlijk was, zowel naar hem als naar mezelf, en gewoon ruimte gaf aan het (rot)gevoel wat ik had.

Het verschil van één dag

Vandaag zat ik gelukkig weer lekkerder in mijn vel. En vandaag hebben we die heerlijke rit gemaakt die ik gisteren gehoopt had. Mounir zal nooit de rust zelve worden, maar dat maakt hem Mounir, en tegenwoordig kan ik daar goed mee omgaan en zelfs ook van genieten. We hebben echt een fantastische rit gemaakt, waar we (voor zover ik dat kan inschatten) beide echt van hebben genoten.

Toeval? Nee. Dit is de wisselwerking in actie.

Herken je dit?

Misschien herken je dit. Dat moment dat jij hoopte om een heerlijke rit te gaan maken wat uitmondde in een fiasco omdat je paard overal van schrok, en jij je achteraf realiseerde dat je zelf hartstikke gestrest was.

De wisselwerking tussen paard en mens is niet zweverig, het is wetenschappelijk te verklaren en dagelijks zichtbaar. Diverse deskundigen zijn het hierover eens: veel van de problemen bij paarden hebben te maken met deze wisselwerking.

Paarden zijn als prooidieren extra gevoelig. Ze voelen niet alleen wat je zegt of doet,  ze voelen vooral wat je vanbinnen voelt. Vaak eerder dan jij het zelf door hebt. En als dat niet overeenkomt met wat je doet of zegt, raken ze in verwarring. Dat voelt onveilig voor ze.

Dus voordat je naar je paard gaat, check eens even bij jezelf: hoe voel ik me eigenlijk echt?

En durf dan ook echt eerlijk te zijn tegen je paard over hoe jij je voelt, verberg het niet en vertel het rust hardop. Geef jezelf en hem de ruimte om te zijn zoals jullie zijn je te voelen zoals jullie je voelen.

Dit vraagt moed. Maar het is de weg naar echte verbinding.

Meer weten over deze wisselwerking?

In mijn e-book "Waar zadelen wij ons paard mee op?" duik ik dieper in deze wisselwerking. Je leest over de wetenschappelijke verklaring (begrijpelijk uitgelegd), verhalen van andere paardenmensen, en je krijgt concrete handvatten.

Dit ebook vormt het uitgangspunt van de mijn workshopserie "Coherent met je Paard - HeartMath voor Paardenmensen", die later dit jaar van start zal gaan. Daar leer je niet alleen over de wisselwerking, maar ga je er ook actief mee aan de slag. Met technieken uit onder andere HeartMath leer je jezelf in een staat van innerlijke rust te brengen voordat je naar je paard gaat. Dit heeft effect op zowel jezelf als op je paard (en rest van je omgeving 😉) en zorgt voor een betere verbinding met je paard.

Vraag hier mijn gratis ebook 'Waar zadelen wij ons paard mee op' aan.